o mnie

Dzień dobry.

Jestem architektką i od wielu lat z całym zaangażowaniem tworzę projekty architektoniczno-budowlane, projekty wnętrz i uczestniczę w ich realizacji. Mam nadzieję, że owoce tych działań cieszą moich klientów. Wszystko, co piękne wizualnie, zawsze mnie interesowało i cieszyło. Oglądanie urody świata i uczestniczenie w choć małym stopniu (mam taką nadzieję) w jej tworzeniu to przywilej.

Ale tak naprawdę to muzyka daje mi pełną radość — widok płyty winylowej i jej jazzowe brzmienie regulują mój dobrostan. Właściwie powinnam zajęcia prowadzić przy dźwiękach Jana Garbarka.

dydaktyka i badania

Pracuję jako adiunkt na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej w Katedrze Projektowania Wnętrz. Na podstawie pracy „Sposoby użytkowania mieszkań w budownictwie wielorodzinnym w Polsce po roku 1949 i ich uwarunkowania” (promotor dr hab. inż. arch. Grażyna Dąbrowska-Milewska) otrzymałam stopień doktora nauk technicznych.

Zajmuję się tematyką badawczą obejmującą zagadnienia z zakresu architektury mieszkaniowej, ergonomii, sposobów użytkowania i aranżacji wnętrz w ujęciu historycznym i współczesnym. Pracując w Katedrze Projektowania Mieszkaniowego, prowadziłam zajęcia z projektowania mieszkaniowego i użyteczności publicznej, projektowania wnętrz oraz rysunku. Obecnie prowadzę zajęcia z zakresu projektowania wnętrz, również ze studentami z programu Erasmus.

praktyka

Doświadczenie zawodowe jako architekt zdobyłam w biurze architektonicznym Donatech (1994–2000) — na podstawie moich projektów architektoniczno-budowlanych powstało wiele realizacji, m.in. w Białej Podlaskiej, Parczewie, Białymstoku, Sejnach i Janowie Podlaskim.

Jestem autorką licznych realizacji wnętrzarskich mieszkań, domów i obiektów użyteczności publicznej (sklepy, gabinety stomatologiczne, klinika kosmetyczna, biuro deweloperskie, biuro prawnicze), prezentowanych w około 25 czasopismach wnętrzarskich. Projektowane przeze mnie wnętrza znajdują się w Polsce, ale również w Grodnie, Moskwie i Hadze. Byłam autorką stoisk na targach budowlanych i meblarskich w Białymstoku, Poznaniu i Moskwie. Z chęcią projektuję również elementy wyposażenia wnętrz i meble.

Wnętrze mojego autorstwa jest jednym z planów zdjęciowych znanego serialu. Wnętrza Coworkingu w Białymstoku i strefy coworkingowej w Białostockim Parku Naukowo-Technologicznym zostały wyróżnione w konkursie czasopisma Property Design. Od wielu lat jestem jurorką konkursu Dobry Design.

wystawy — Instytut Sztuki WA PB

2021 Podlasie wystawa pracowników Instytutu Sztuki WA PB · Oliwski Ratusz Kultury, Gdańsk
2021 Dom wystawa pracowników Instytutu Sztuki WA PB · Stara Papiernia, Poznań wystawa pracowników Instytutu Sztuki WA PB · Galeria XX1, Warszawa
2022 Dom wystawa zbiorowa Katedry Sztuk Projektowych IS WA PB · Galeria im. Sleńdzińskich, Białystok
2023 Zawartość wnętrza wystawa problemowa IS WA PB · Muzeum Rzeźby Alfonsa Karnego, Białystok
2023 Przestrzeń ludzkiej percepcji Wileńskie Kolegium Technologii i Designu i Politechnika Białostocka · Dizaino Savaitė ’23, Wilno

idea

Sztuka a nasz dobrostan

O świadomej potrzebie piękna w przestrzeni życia

Projektując wnętrza moim klientom — najpierw zupełnie obcym ludziom, którzy potem stopniowo stają się niemal moimi przyjaciółmi — staram się uwrażliwić ich na piękno. W procesie kreatywnego myślenia odkrywamy rzeczy ważne, funkcjonalne i piękne w naszym mniemaniu. Piękno i sztukę rozumiem jako zespół cech i wartości, które poruszają nasze emocje — wzruszają, zachwycają, rozczulają, a często skłaniają do refleksji i dyskusji.

Mieszkanie jest najbliższą nam fizycznie przestrzenią codziennego życia. Można powiedzieć, że dla każdego z nas jest to najważniejsze miejsce na ziemi. W domu zaspokajamy podstawowe potrzeby: bezpieczeństwa, odpoczynku, prywatności i kontaktu z innymi, ale również potrzebę samorealizacji i estetyki. Przestrzeń mieszkalna może też odzwierciedlać naszą pozycję społeczną, status materialny oraz świadomie kreowany styl życia.

Satysfakcja estetyczna, poczucie piękna i prestiżu, a także utożsamianie się z zamieszkiwaną przestrzenią nabierają dziś coraz większego znaczenia. Psychologiczne aspekty życia i równowaga emocjonalna stają się wartościami szczególnie istotnymi. Jakość środowiska, w którym żyjemy, wpływa na nasz szeroko rozumiany dobrostan. Przyjazny dom może być jego ważnym fundamentem: sprzyja odczuwaniu szczęścia, a jednocześnie daje energię potrzebną do pokonywania trudności, rozwiązywania problemów i przechodzenia przez kryzysy.

Tu pojawia się zasadnicza różnica pomiędzy estetyzacją wnętrza a autentycznym doświadczeniem sztuki.

Sztuka może przełamywać schematyczność i anonimowość współczesnych aranżacji. Wprowadza do wnętrza indywidualność, niepowtarzalność i wymiar emocjonalny. Jej znaczenie nie wynika wyłącznie z ceny, renomy autora czy wartości rynkowej, lecz także z osobistego znaczenia, jakie nadaje jej odbiorca. Dlatego ważnym elementem budowania relacji ze sztuką jest rozwijanie kompetencji estetycznych. Nie chodzi jedynie o wiedzę z zakresu historii sztuki, ale przede wszystkim o umiejętność świadomego odbioru — rozpoznawania własnych reakcji, emocji i potrzeb.

Projektanci wnętrz mają bezpośredni kontakt z użytkownikami mieszkań i domów, poznają ich sposób życia oraz preferencje funkcjonalne i estetyczne. Dzięki temu mogą stać się przewodnikami po świecie piękna i sztuki. Często pojawia się potrzeba dopełnienia wnętrza obrazem, rzeźbą czy designerskim meblem. Warto jednak pytać nie tylko o to, czy dane dzieło pasuje do aranżacji, lecz przede wszystkim o to, co jego obecność wnosi do codziennego życia. Takie pytania otwierają przestrzeń do refleksji nad własnymi potrzebami i wrażliwością. Zaufanie, jakim użytkownicy mieszkań, domów, a także przestrzeni publicznych obdarzają projektantów, może stać się okazją do świadomego wprowadzania sztuki do wnętrz w różnorodnych formach.

Sztuka nie jest oczywiście prostym narzędziem poprawy samopoczucia. Może jednak stać się istotnym elementem świadomie kształtowanego środowiska życia. Dlatego uczestnictwo w wystawach czy targach sztuki warto traktować nie tylko jako kontakt z rynkiem sztuki, lecz także jako formę edukacji estetycznej. To okazja do poznawania własnej wrażliwości, rozwijania świadomych wyborów i budowania osobistej relacji ze sztuką.

Być może właśnie na tym polega dorastanie do potrzeby piękna: na przejściu od traktowania sztuki jako elementu dekoracji lub prestiżu do rozumienia jej jako wartości, która może realnie współtworzyć jakość naszego życia.

Nawet nie zauważymy momentu, w którym — nagle lub stopniowo — możemy stać się kolekcjonerami sztuki. Z czystej potrzeby piękna.

metoda

Jak pracuję?

Najpierw słucham. Chcę dobrze poznać moich klientów — ich codzienny sposób funkcjonowania, potrzeby, przyzwyczajenia i wrażliwość estetyczną. To punkt wyjścia do stworzenia wnętrza, które będzie naprawdę ich.

Następnie przygotowuję koncepcję. Wspólnie przyglądamy się pomysłom, dyskutujemy, coś akceptujemy, z czegoś rezygnujemy. Lubię pokazywać rozwiązania nieoczywiste, czasem odważne, i sprawdzać, gdzie przebiega granica komfortu i otwartości klientów. Estetyka nigdy nie jest jednak dla mnie celem samym w sobie. Równie ważna jest funkcjonalność, wygoda i codzienny dobrostan mieszkańców.

Kolejnym etapem są rysunki techniczne — projekty instalacji, zabudów i mebli, na podstawie których wnętrze może zostać poprawnie zrealizowane.

Następnie wspólnie wybieramy materiały, kolory, oświetlenie, meble i pozostałe elementy wyposażenia.

Ostatnim etapem jest realizacja i nadzór nad pracą wykonawców. Dbam o to, aby projekt nie pozostał jedynie na papierze, ale został konsekwentnie przełożony na rzeczywistą przestrzeń.

Tworzę wnętrza, nie tylko projekty.